Potocznie oznacza to również głęboką prowincję, z dala od miasta.
Jednak muzyka sertaneja jest bardziej związana z inną prowincjonalną kulturą o nazwie caipira, która występuje w stanach Goiás, Minas Gerais, Paraná, Mato Grosso, Mato Grosso do Sul, Rondônia, Tocantins, na południu stanu Rio de Janeiro oraz w Vale do Paraiba w stanie São Paulo. Muzyka caipira, która jest obecnie znana pod nazwą sertaneja, pochodzi właśnie stamtąd. Muzycy z tego nurtu występując solo lub w duetach, grali na typowych brazylijskich instrumentach, takich jak rodzaj gitary o nazwie viola caipira. lewo|mały|Brazylijskie sertão Etnograf Cornélio Pires, nazywany ojcem muzyki sertaneja, w książce Conversas ao Pé do Fogo tak o niej pisze:
Pierwsza era Muzyka sertaneja w obecnym kształcie narodziła się w 1929 r. Pierwszymi utworami tego gatunku były nagrania wykonane przez etnografa, dziennikarza i pisarza Cornélio Piresa na podstawie tradycyjnych pieśni ludowych z wiejskich społeczności stanów São Paulo, Minas Gerais, Paraná, Goiás i Mato Grosso. W 1929 r. Cornélio Pires wraz ze swoim zespołem Turma Caipira wystawiał liczne przedstawienia muzyczne i nagrał płytę Série Cornélio Pires, a w latach 30. podróżował po kraju z wykładami i występami, pojawiał się również w radiu Difusora de São Paulo.