Ściany meczetu wzniesiono z niewielkich bloków z ciosanego kamienia otoczonych cegłami. Początkowo meczet miał prawdopodobnie arkadowy przedsionek z pięcioma kopułami w fasadzie północnej, który został zniszczony podczas trzęsień ziemi w 1818 i 1858 roku, a następnie zastąpiony portalem. Z prawej strony meczetu stał minaret, który również się nie zachował. Początkowo kopuła środkowa nie miała okien – zostały one najprawdopodobniej dodane podczas rekonstrukcji w 1938 roku.
Podczas wojny rosyjsko-tureckiej (1877–1878) opuszczony meczet służył jako szpital.
W 1879 roku na mocy decyzji Ministerstwa Edukacji Narodowej gmach meczetu został przyznany muzeum archeologicznemu, którego wystawa miała dzielić przestrzeń z Biblioteką Narodową. Zniszczony budynek został poddany wstępnej renowacji. Biblioteka została otwarta w marcu 1880 roku i funkcjonowała w gmachu meczetu do 1885 roku – wilgoć w budynku źle wpływała na zbiory biblioteczne. Do 1887 roku w kompleksie meczetu znajdowała się również drukarnia państwowa.