Australijski perkusista Chris Quinian przedstawił polirytmię utworu, zagnieżdżoną polirytmię (piątki i szóstki grane w polirytmii 3/2), polimetrię (frazy 5/4 grane w metrum 4/4) i całą strukturę „The Black Page” w 122. odcinku programu muzycznego Melbourne Musos, wyemitowanym w roku 1999 w australijskiej stacji C31 Melbourne.
Zappa niedługo po opanowaniu przez jego zespół kompozycji „The Black Page #1” stworzył na jej podstawie „The Black Page #2”. Ten utwór grany jest w stylu disco, lecz zachowuje przy tym prawie całość metrycznej komplikacji pierwowzoru. Jednym znaczącym odstępstwem jest w jego przypadku końcowa część, w której podziały przebiegają przy zmienionym rytmie i grane trzykrotnie. Wydany w roku 1991 album koncertowy Make a Jazz Noise Here zawiera tzw. newage'ową wersję utworu, częściowo graną w stylach lounge music i reggae. Album koncertowy You Can't Do That on Stage Anymore, Vol. 4 z roku 1994 zawiera wersje utworu w stylistyce ska.