Postanowiono o budowie własnego obiektu sakralnego. Na działce obok niemieckiej szkoły podstawowej, podarowanej przez Leona Zipsera, rozpoczęto w 1910 r. budowę kaplicy, poświęconej 17 grudnia 1911 r. W budynku tym znajdowała się kaplica, zakrystia oraz mieszkania. Początkowo placówka działała jako stacja kaznodziejska parafii ewangelicko-augsburskiej w Bielsku, od 1915 r. podniesiono ją do rangi filiału. Wydzielono też kwaterę ewangelicką na cmentarzu w Dziedzicach.
W okresie II Rzeczypospolitej nabożeństwa odbywały się w co drugą niedzielę, w języku niemieckim i polskim.
Podczas II wojny światowej budynek kaplicy został trafiony przez pocisk artyleryjski. W wyniku tego zniszczone zostały wszystkie szyby oraz ściana. Kaplica została splądrowana przez żołnierzy i szabrowników. Dzięki razie filiału, wsparciu członków zboru, władzy administracyjnej oraz Śląskiej Fabryki Kabli i Rafinerii Nafty dokonano odbudowy zniszczonej ściany, jak również remontu i oszklenia okien, a szyby te zostały w późniejszym okresie na witraże. Odświeżone zostało wnętrze obiektu, odzyskane zostały również skradzione z niego wcześniej krzesła. Przez parafię w Studzionce został podarowany ołtarz do kaplicy, natomiast parafia w Bielsku przekazała ławki. Proboszcz ks.