W latach 1930–1934 studiował w Wolnej Szkole Malarstwa i Rysunku im. L. Mehofferowej w Lublinie otrzymując w 1934 roku dyplom ukończenia tej szkoły. Następnie podjął studia zaoczne w Instytucie Pedagogicznym ZNP, które ukończył w 1939 r. uzyskując dyplom magistra. Z dniem 1 września 1938 roku został mianowany kierownikiem Publicznej Szkoły Powszechnej Nr 2 w Konstantynowie nad Bugiem.
Od młodych lat brał udział w walkach o niepodległość Polski. W okresie od 5 kwietnia 1917 do 11 listopada 1918 r. był czynnym członkiem POW. Od sierpnia do 19 września 1920 r. służył jako ochotnik w 34 pp. W 1932 r. otrzymał stopień podporucznika piechoty. W czasie wojny obronnej Polski 1939 r. był oficerem 95 pp wchodzącym w skład Armii „Prusy”. Po klęsce wrześniowej zaangażował się w tworzenie zbrojnego oporu wobec okupanta oraz działalność konspiracyjną. Był jednym z organizatorów Związku Walki Zbrojnej na Południowym Podlasiu i jako podporucznik rezerwy sprawował funkcję komendanta Regionu II w obwodzie ZWZ Biała Podlaska obejmującego obszar gmin Hołowczyce, Konstantynów i Leśna Podlaska. Aresztowany przez Niemców w nocy 18 lutego 1941 r. został osadzony w więzieniu Gestapo przy ulicy Dreszera 17 w Białej Podlaskiej. Wielokrotnie bity i torturowany nie zdradził żadnej tajemnicy konspiracyjnej i nikogo nie wydał. Dnia 8 kwietnia 1941 r.