W 1933 miał miejsce w Warszawie proces sądowy, w którym Bachrach był oskarżony o szefowanie szajce przemytników futer, złota, jedwabiów i brylantów wraz z małżeństwem Salów z Katowic (znanych fałszerzy) oraz Nutą Pomerancblumem. 16 października Daniel Bachrach został uniewinniony, natomiast członków bandy skazano na kilka lat więzienia. Według niepotwierdzonych relacji Bachrach po procesie ponownie wyjechał do Niemiec.
W 1939 umieszczony w księdze gończej wrogów III Rzeszy, przypuszczalnie przed wybuchem wojny wrócił do Warszawy, gdzie zginął podczas Zagłady.
Twórczość literacka W latach 1927–1932 r. wydał kilka tomików wspomnień z prowadzonych przez siebie spraw kryminalnych. Większość opowiadań publikowana była w gazetach, m.in. w "Ostatnich wiadomościach krakowskich" w latach 1931-35. Dopiero od 2018 r. są one publikowane w formie książkowej w serii "Kryminały przedwojennej Warszawy".