Głód w Bangladeszu (1974) – klęska głodu, jaka nastąpiła w Bangladeszu w 1974 po powodzi monsunowej (sierpień–wrzesień 1974), a na skutek załamania importu, wyczerpania rezerw walutowych Bangladeszu, niedoskonałości systemu dystrybucji żywności i lokalnego spekulowania na jej cenie – czyli czynników niezwiązanych ze środowiskiem naturalnym. Według oficjalnych szacunków rządowych z głodu zmarło 27 000 ludzi. Szacunki nieoficjalne przypisują klęsce od 100 000, przez 450 000, do nawet 1 500 000 ofiar bezpośrednich i pośrednich.
Przyczyny Bangladesz po wojnie Bangladesz (dawny Pakistan Wschodni) od uzyskania niepodległości w 1971 nie był samowystarczalny pod względem żywności. Z powodu wojny domowej wielu rolników musiało opuścić swoje domostwa. Wojna naruszyła też wiele łańcuchów produkcji i dostaw. Sektor rolniczy nowego kraju (80% gospodarki) nie funkcjonował w pełni wydajnie. Od 1971 do 1973 sześć zbiorów ryżu nie było udanych. Z tego powodu kraj był silnie uzależniony od importu żywności. Każdy gwałtowny spadek importu mógł spowodować poważne problemy w zaopatrzeniu.