W 1944 skierowano ją na kurs instruktorów sanitarnych, a po jego ukończeniu włączono, w charakterze instruktora sanitarnego, do 355 wydzielonego batalionu piechoty morskiej Floty Oceanu Spokojnego.
Brała udział w wojnie radziecko-japońskiej w sierpniu 1945. Zginęła w bitwie o Ch’ŏngjin w niejasnych okolicznościach – według wersji przyjętej przy podejmowaniu decyzji o nadaniu tytułu Bohatera Związku Radzieckiego została wzięta do niewoli przez Japończyków i poddana brutalnym torturom, wskutek czego zmarła. Została pochowana w mauzoleum żołnierzy radzieckich w Ch’ŏngjin. 14 grudnia 1945 pośmiertnie odznaczono ją tytułem Bohatera Związku Radzieckiego.
Upamiętnienie Pomniki Cukanowej wzniesiono w Ch’ŏngjin, Fokinie, Władywostoku i Krutince. Jest ona patronką ulic w miejscowościach, gdzie mieszkała, a także w Krasnojarsku, Abakanie, Barnaule. Od jej nazwiska bierze nazwę wieś i rzeka w rejonie chasańskim Kraju Nadmorskiego.
Przypisy
Kategoria:Rosyjscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Kobiety – Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Kobiety – radzieccy wojskowi Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Zmarli w 1945