Mignoni Henryka III Walezego – grupa osobistych dworzan króla Henryka III, pełniąca rolę jego gwardii przybocznej i jednocześnie stronnictwa politycznego.mały|Król Henryk III i jego mignoni. Charakterystyka mignonów Obejmując władzę królewską Henryk III był całkowicie osamotniony. Otaczali go ludzie jego matki, którym nie ufał. Zamierzał więc stworzyć grupę oddanych sobie i wiernych towarzyszy, którzy byliby dla niego oparciem przeciw intrygom dworskim i intrygom rodzeństwa.
Podobne formacje mieli i inni książęta ówczesnej Francji, bywający na dworze królewskim: Henryk de Guise, Franciszek d’Alençon, Henryk nawarski. Tworzyli je silni, dobrze zbudowani i wysportowani młodzieńcy, pełniący funkcję osobistej ochrony swego chlebodawcy. Pochodzili przeważnie z ubogiej szlachty, wszystko więc zawdzięczali swemu dobroczyńcy, pod jego okiem przechodzili szkołę życia dworskiego i politycznego, a niektórzy z nich mieli zajść wysoko.
Nie byli lubiani. Zuchwali i zaczepni, w burdach ulicznych odreagowywali konieczność bycia posłusznym wobec władcy. Byli jego ulubieńcami. Wszystko im było wolno.