Wdochnowiennyj – radziecki niszczyciel projektu 56, zmodyfikowany według projektu 56PŁO. W służbie od 31 października 1956 do 1987 roku, aktywny na Oceanie Spokojnym i Indyjskim.
Budowa i opis techniczny
Budowa i stan pierwotny „Wdochnowiennyj” został zbudowany (pod numerem 83) w Stoczni im. Leninskogo Komsomoła w Komsomolsku nad Amurem, stępkę położono 31 sierpnia 1954 roku. Okręt został zwodowany 7 maja 1956 roku, zaś do służby wszedł 31 października 1956 roku.
Niszczyciel charakteryzował się całkowitą długością 126 metrów (117,9 m na linii wodnej), szerokość wynosiła 12,76 metra, zaś zanurzenie maksymalnie 4,2 metra. Wyporność jednostki to: 2667 ton (standardowa), 2949 ton (normalna) i 3249 ton (pełna).
Napęd stanowiły 2 turbiny parowe TW-8 o mocy 72 000 KM oraz 4 kotły parowe wodnorurkowe KW-76. Jednostka rozwijała prędkość maksymalną 38 węzłów. Przy 14 węzłach mogła ona pokonać 3850 mil morskich.
Uzbrojenie artyleryjskie okrętu składało się z 2 podwójnych dział SM-2-1 kalibru 130 mm L/58 i 4 czterolufowych działek przeciwlotniczych SM-20 ZIF kalibru 45 mm L/76. Niszczyciel dysponował 6 miotaczami bomb głębinowych BURUN. Uzbrojenie torpedowe stanowiły 2 pięciorurowe wyrzutnie kalibru 533 mm.