Na dworcu kolejowym zamieniono napis „Neu Sandez” na „Nowy Sącz”. 31 października – z Polskiej Komisji Likwidacyjnej z Krakowa nadszedł szyfrowany telegram złożony z dwóch słów: „Już czas!”, tym samym bez rozlewu krwi zajęto koszary, obsadzono składy broni, amunicji, żywności, a na budynku stacji kolejowej zawieszono transparent: „Wolna, Zjednoczona, Niepodległa Polska”. 1 listopada – miasto odzyskuje niepodległość. Dowódca austriackiego garnizonu płk Henryk Fally przekazał najstarszemu wiekiem oficerowi polskiemu swoją szablę na znak oddania władzy. 2 listopada – w sali ratuszowej oddziały milicji złożyły uroczystą przysięgę na wierność Rzeczypospolitej Polskiej. 1 grudnia – w Krakowie został wydany rozkaz utworzenia sądeckiego 1 Pułku Strzelców Podhalańskich. 1922 – otwarto Teatr Robotniczy w Domu Robotniczym przy ulicy Zygmuntowskiej. 1928, październik – wizyta prezydenta RP Ignacego Mościckiego, jedyna wizyta głowy państwa w okresie międzywojennym. 1934: 19 czerwca – uroczyste pochowanie w Nowym Sączu zamordowanego przez ukraińskich nacjonalistów ministra spraw wewnętrznych Bronisława Pierackiego. lipiec – największa powódź okresu międzywojennego zalewa miasto.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kalendarium historii Nowego Sącza · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.