Wzrost przeciętnych osobników osiągał około 1,65 m, a masa około 50 kg.

Jako że minęły tysiące lat od śmierci Arago XXI, nastąpiły modyfikacje w strukturze kości (zmiany tafonomiczne), zmieniając kształt czaszki. Spowodowało to lekkie wygięcia niektórych części czaszki, w tym utratę symetrii jej przedniej części. Komputerowy model trójwymiarowy udostępnił morfometryczną analizę czaszki, co pozwoliło na porównanie jej wymiarów z czaszką człowieka rozumnego, a także na uzyskanie komputerowego obrazu twarzy tego hominida.

W porównaniu do Homo erectus z północnej Afryki i Chin Homo erectus tautavelensis jest bardziej podobny do wczesnego Homo sapiens. Tworzą one odrębną grupę morfologiczną wraz z innymi europejskimi hominidami środkowego plejstocenu znalezionymi w Steinheim an der Murr, Swanscombe i Pontnewydd, ponieważ wszystkie przypominają swoją budową neandertalczyka. Najstarsze niebezpośrednie dowody na występowanie człowiekowatych w Europie datowane są na 1–2 miliony lat, a Arago jest z pewnością młodszy. Stalagmity na dnie przykrytym osadem jaskini datowane są dwojako – spektroskopia elektronowego rezonansu paramagnetycznego datuje je na 700 000 lat;