Po wojnie Po zakończeniu działań wojennych powróciła na studia, które ukończyła w 1948 roku. Od 1949 roku pracowała w zakładach chemicznych „Rokita” w Brzegu Dolnym. W 1949 roku podjęła pracę w zakładach chemicznych w Brzegu. Pod pretekstem działalności sabotażowej została aresztowana przez Urząd Bezpieczeństwa. W trakcie śledztwa została zawerbowana, na podstawie materiałów kompromitujących, jako tajny współpracownik. Po zwolnieniu z więzienia ujawniła fakt współpracy, za co została skazana 15 grudnia w 1950 roku przez Wojskowy Sąd Rejonowy we Wrocławiu na 8 lat więzienia, zmienione w wyniku rewizji wyroku na trzy lata. Po uwolnieniu w 1953 roku rozpoczęła pracę w Fabryce Chemicznej „Aniołów”, później w Zakładach Chemicznych w Rudnikach koło Częstochowy. Po 1953 roku pracowała w rudnickich Zakładach Chemicznych, gdzie kierowała laboratorium i opracowała blisko 300 projektów racjonalizatorskich. Prowadziła badania do pracy doktorskiej o materiałach wybuchowych, której jednak nie ukończyła, zmieniając temat rozprawy. W październiku 1968 roku uzyskała stopień doktora nauk technicznych na Wydziale Metalurgicznym Politechniki Częstochowskiej, broniąc pracę pt.