W 1952 jego działania już były dobrze znane. Napisano na jego temat artykuł w tygodniku Time zatytułowany „The Most Dangerous Man” (Najniebezpieczniejszy Człowiek). Według autorów artykułu działał na rzecz Wolnego Komitetu Związków Zawodowych AFL. Brown wspierał finansowo ruchy antykomunistyczne, które rozbiły strajki we Włoszech i Francji w 1947 roku, pomagał przy organizacji antykomunistycznej koalicji związków zawodowych w Grecji i zorganizował Komitet Portów Śródziemnomorskich, który wyrwał francuskie, włoskie i greckie porty spod kontroli komunistów. W Marsylii wsparł Pierr’a Ferri-Pisania, byłego radcę miejskiego.
Będąc solidnie ugruntowanym we Francji, Brown przewodniczył kontaktom międzynarodowym AFL-CIO ze swojej siedziby na Rue de la Paix 10 w Paryżu. Między 1951 a 1954 rokiem jednostka CIA kierowana przez Thomasa Bradena przekazywała Brownowi i Lovestone’owi milion dolarów rocznie ($1.600.000 w 1954).
W 1952 przebywał w Helsinkach, wspierając związkowców, którzy postanowili głosować za wyjście z WFTU, które się składało głównie ze związków komunistycznych.
Podczas wojny algierskiej Brown subsydiował Algierski Ruch Narodowy (MNA) założony przez Messalia Hadża, aby stawiać opór Frontowi Wyzwolenia Narodowego (FLN).