Służba W momencie wybuchu II wojny światowej okręty pełniły służbę na Morzu Śródziemnym, wchodząc w skład 13. dywizjonu 5. eskadry 1. Flotylli okrętów podwodnych stacjonującej w Tulonie. 28 marca 1940 roku wszystkie jednostki typu Circé wyszły z Oranu w konwoju 17.R, udając się przez Cieśninę Gibraltarską do Brestu. Następnie okręty udały się do Harwich, by wspomóc Brytyjczyków w kampanii norweskiej. 9 maja 1940 roku o godzinie 0:14 płynąca na powierzchni „Doris” została trafiona torpedą G7a wystrzeloną z dowodzonego przez por. mar. Wolfganga Lütha okrętu podwodnego U-9. Jednostka zatonęła w ciągu minuty na pozycji , pociągając za sobą śmierć 45 członków załogi (w tym trzech marynarzy Royal Navy). 17 maja „Circé” zderzyła się z francuskim okrętem podwodnym „Sibylle”, doznając uszkodzeń prawoburtowego silnika. 25 maja „Circé” wraz z „Thétis” i okrętem-bazą okrętów podwodnych wyszły z Rosyth do Dundee, które osiągnęły bezpiecznie wieczorem (w morzu do mini-konwoju dołączyła jeszcze „Calypso”). 4 czerwca trzy pozostałe jednostki typu Circé (wraz z innymi francuskimi okrętami) udały się w rejs powrotny do Francji. Po przybyciu do Brestu okręty były remontowane w tamtejszej stoczni. 18 czerwca jednostki opuściły Brest, udając się do Casablanki.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Okręty podwodne typu Circé (1925) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.