Ibrahim Datuk Tan Malaka (ur. 1894, zm. 16 kwietnia 1949 w Blitarze) – indonezyjski przywódca ruchu komunistycznego.
Życiorys Pochodził z ludu Minangkabau. Był szkolnym nauczycielem, kształcił się w Europie, skąd wrócił w 1919, wkrótce potem zaczął opowiadać się za ideologią komunistyczną. Początkowo komuniści współpracowali z muzułmańskim ruchem Sarekat Islam, jednak w 1921 doszło do zerwania współpracy. W 1921 Tan Malaka włączył się do akcji strajków, próbując przekształcić je w strajk generalny, co się jednak nie udało; po tym holenderskie władze nakazały mu opuścić Holenderskie Indie Wschodnie. W 1922 reprezentował Indonezję na IV Kongresie Międzynarodówki Komunistycznej, gdy został agentem Kominternu na Azję Południowo-Wschodnią i Australię. W 1926 sprzeciwił się przedwczesnemu powstaniu komunistycznemu i został obwiniony przez jego zwolenników za niepowodzenie rej rebelii, mimo to rok później zorganizował w Bangkoku grupę nazwaną Indonezyjską Partią Republikańską mającą na celu rozbudowę podziemnych kadr do pracy w Indonezji;