Edmund Zadrożyński (ur. 22 września 1931 w Nowej Wsi, zm. 22 listopada 1982 w Grudziądzu) – polski działacz opozycji w PRL.
Kariera Po ukończeniu Zespół Szkół Zawodowych w 1950 roku Zadrożyński pracował w Pomorskiej Odlewni i Emalierni w Grudziądzu do 1973. Był członkiem Związku Zawodowego Metalowców, gdzie w latach 1971-1973 pełnił funkcję związkowego męża zaufania. Od 1973 na rencie. W 1976 ponownie został mężem zaufania ZZ Metalowców (powołany przez zwolnionych pracowników), po czym działał jako inicjator akcji interwencyjnych, kwestii na rzecz zwolnionych z pracy oraz akcji zbierania podpisów pod petycjami w sprawach istotnych dla mieszkańców Grudziądza.
Działania opozycyjne Podczas rządów komunistycznych w Polsce Zadrożyński był osobą represjonowaną, jednakże wspieraną przez Komitet Obrony Robotników. Od 1977 był kolporterem prasy i wydawnictw niezależnych, a w latach 1977-1980 członkiem redakcji niezależnego czasopisma „Robotnik” oraz organizatorem robotniczych kół samokształceniowych. W 1978 stworzył Niezależny Ruch Robotniczy i był sygnatariuszem apelu do ludzi pracy w Polsce i związków zawodowych świata wystosowanego wspólnie z Komitetem WZZ z Katowic oraz Komitetem Założycielskim WZZ Wybrzeża.