Księżna Brabancji mały|lewo|Ślub Zofii z Henrykiem II Zofia z Turyngii wyszła za księcia Henryka II w 1241 roku (według ówczesnych roczników Annales ParchensesAnnales Parchenses 1241, [w:] Monumenta Germaniae Historica SS XVI, p. 607., w literaturze podawane są wszystkie lata od 1237 do 1242). W 1243 roku urodziła córkę Elżbietę, którą w 1254 roku poślubił książę Brunszwiku i Lüneburga Albrecht I Wielki. 24 czerwca 1244 roku urodziła syna Henryka.
Swoje dokumenty i listy sygnowała:
Brat Zofii Brabanckiej, Herman zmarł w 1241 roku nie doczekawszy się przejęcia pełni władzy z rąk stryja. Rządzący od tego czasu Turyngią jako landgraf, Henryk Raspe umarł bezpotomnie 16 lutego 1247 roku. Wówczas rozpoczęła się walka o sukcesję w tym kraju. Jednym z pretendentów do dziedzictwa Ludowingów stał się trzyletni syn Zofii, Henryk. Jego głównymi konkurentami byli synowie sióstr Ludwika IV Świętego i Henryka Raspe: margrabia Miśni i Łużyc Henryk Dostojny, książę Anhalt-Zerbst Zygfryd I i hrabia Hennebergu Herman.