Boa futrzane było modne już w okresie empiru, osłaniając przed zimnem szyję i dekolt dam, zaś szal z ptasich piór stał się popularny później, w okresie secesji jako elegancki dodatek do sukni balowych i wieczorowych. W Ameryce boa z piór było jednym z dodatków do ubioru kobiet w latach 90. XIX wieku. Także w latach 20. XX wieku było modne wśród kobiet, obok długich sznurów pereł czy papierosów trzymanych w lufce. Boa pozostawało stylowym uzupełnieniem kreacji wieczorowych również w latach 30. XX wieku razem z długimi rękawiczkami i etolami z futra.
Boa z piór oraz inne akcesoria zainspirowane kształtem węża np. biżuteria, towarzyszyło tworzeniu XIX-wiecznego wizerunku femme fatale. Boa spopularyzowały m.in. artystki Sarah Bernhardt i Jane Avril. Właścicielką niejednego szalu z piór była też Mata Hari. Boa z piór było nieodłącznym atrybutem modnych paryżanek w okresie fin de siècle. Paryżanki z takim elementem ubioru na ramionach uwiecznili w swoich pracach artyści tacy jak np. Henri de Toulouse-Lautrec, Jean Béraud czy Edgar Chahine.