Innym gestem było odrzucenie broni i uklęknięcie przed zwycięzcą z pochyloną głową, obejmując go za nogę. W takiej pozycji przyjmował śmiertelny cios mieczem, który zwycięzca wbijał mu oburącz w plecy, w okolicy lewej łopatki. Gdy miał głowę podniesioną, przyjmował cios w serce, między lewy obojczyk a szyję. Podniesiony kciuk edytora oznaczał gest wbicia miecza w nasadę szyi aż po samą rękojeśćP. Rochala: Powstanie Spartakusa 73–71 p.n.e., dz. cyt., s. 45.. Na mozaikach martwego zawodnika oznaczano znakiem Ø (przerysowana grecka litera Θ – θάνατος „śmierć”)W swej Etymologii (ks. I.3,8) Izydor wyjaśnia, że ten znak stawiano również w spisach przy imionach żołnierzy, którzy polegli. Przedłużona kreska w greckiej literze Θ (Ø) oznacza strzałę, znak śmierci (Dorothea Forstner OSB: Świat symboliki chrześcijańskiej. Warszawa: PAX, 1990, s. 33)..
Bunty W dziejach Rzymu dochodziło wielokrotnie do buntów i powstań z udziałem niewolników. W największym z nich znaczącą rolę odegrali wyszkoleni gladiatorzy.