affinis, który różni się blaszką liści odziomkowych – ma ona owalny kształt, z ostro zakończonym wierzchołkiem i nasadą gwałtownie zbiegającą po skrzydlatym ogonku.
Biologia i ekologia Rośnie w lasach mieszanych oraz zaroślach – przy alejach, na polanach lub jego skraju, często w pobliżu cieków wodnych, na wysokości do 1600 m n.p.m. Występuje na podłożu bogatym w składniki odżywcze. Preferuje gleby o lekko kwaśnym odczynie. Najlepiej rośnie na stanowiskach w półcieniu. Występuje w 5. strefie mrozoodporności. Kwitnie od lutego do czerwca.
Zmienność Według niektórych źródeł miodunka długolistna ma 3 podgatunki, jednak ich status nie został potwierdzony.
Ponadto w uprawie obecne są kultywary: 'Bertram Anderson' – blaszka liściowa jest skórzasta, wąska, pokryta licznymi plamkami o srebrzystej barwie, 'Diana Clare' – blaszka liściowa ma zieloną barwę ze srebrzystymi plamkami. Kwiaty są relatywnie duże, o niebieskofioletowej barwie.
Przypisy
Kategoria:Ogórecznikowate