Był dwukrotnie żonaty. Po raz pierwszy w latach 20. XX w., po raz drugi z Corą Mae Martin (w 1927). Miał jedno adoptowane dziecko. thumb|Certyfikat śmierci Fullera
Ocena i krytyka W 2004 r. został wprowadzony do Blues Hall of Fame.
Chociaż ostatnich swoich nagrań dokonał w 1940 r. i zmarł w 1941, z powodu swojej wyjątkowej sprawności jako gitarzysta i wokalista nigdy nie został zapomniany. Ponieważ zajął się muzyką stosunkowo późno, głównie wpływ wywarli na niego muzycy, których poznał z płyt. Wiadomo, że słuchał wielu płyt, w tym z pewnością wielkiego gitarzysty bluesowego Blind Blake’aSamuel Charters. Blues Makers, s. 160..
Ponieważ Gary Davis był bardziej swobodnym i bardziej spontanicznym gitarzystą od bardziej technicznego i skupionego Fullera, dawał mu tym samym solidne poczucie luźnego entuzjazmu, co jest widoczne w „Rag, Mama Rag”.
W ciągu zaledwie kilka lat trwającej kariery artysty nagrywającego, Fuller nagrał 135 utworów, które reprezentowały szerokie spektrum bluesowe. Rozwinął wtedy styl gry i śpiewu, który będzie z nim już do końca. Znalazł także sposób, aby wyobrażenie siebie rzutować na nagrania. W tym był do pewnego stopnia męskim odpowiednikiem Memphis Minnie. Potrafił w swoich bluesach wykazywać asertywność, na co nie było stać np.