Obiekty Stacja powstała w latach 1872-1873, a od 1875 ma charakter węzłowy. Kompleksowo przebudowano ją w latach 1940-1943 w ramach projektu „Otto” i najpierw planowaną, a potem realizowaną agresją na ZSRR (rozbudowa szlaków transportowych wschód-zachód). W ramach modernizacji stacji przebudowano i zbudowano nastawnie: dysponującą Gn-A (z lat 1909-1910) - jedna z najciekawszych w Polsce pod względem konstrukcji i zastosowanej techniki. Druga taka, o uboższym programie, znajduje się tylko w Gorzowie Wielkopolskim. W rzucie jest prostokątna (4,4 x 11,4 m), na wysokości hali nastawnicy przechodzi w literę T i jest przykryta ceramiczną dachówką. Posiada żelbetową ramę wypełnioną cegłami ceramicznymi. Usytuowanie i konstrukcja umożliwia nastawniczym pełną obserwację sytuacji ruchowej. Przewieszki umożliwiają przejazd pociągom wzdłuż peronu wyspowego. Nastawnica jest elektromechaniczna, suwakowa, jednorzędowa z aparatem blokowym - pochodzi z czasów budowy. Posiada bogaty secesyjny detal.