Stanisław Poznański, ps. „Stanisław Poźniak-Poznański”, „Stanisław Wójcicki”, „Kazimierz Smuga”, „Jacek Olszyna” (ur. 28 lipca 1913 we wsi Tychomel, zm. 23 maja 1981 w Warszawie) – polski dziennikarz, działacz społeczny, żołnierz Armii Krajowej, powstaniec warszawski.
Życiorys Stanisław urodził się w 1913 r. we wsi Tychomel k. Jampola na Wołyniu. Ukończył Liceum Krzemienieckie, studiował przez dwa lata ekonomię na Uniwersytecie Poznańskim oraz przez dwa lata w Wyższej Szkole Handlowej w Poznaniu.mały|301x301px|Karykatura Stanisława Poznańskiego, Red. "Społem"|lewoW 1939 roku jako sierżant walczył w kampanii wrześniowej w 14 Dywizji Piechoty gen. Franciszka Włada, 57 Pułku Piechoty. Po kapitulacji przewieziony został do szpitala jenieckiego w Żychlinie, z którego zbiegł do Warszawy. W Warszawie współpracował w Wydziale Lustracyjnym ZSS „Społem”. Podczas okupacji sowieckiej i hitlerowskiej pod pseudonimem „Stanisław Wójcicki” działał w Komendzie Głównej Armii Krajowej (legitymacja nr 120147) w Oddziale VI - Biura Informacji i Propagandy. Podczas powstania warszawskiego walczył w zgrupowaniu „Kryska”, m.in. w walkach o Górny Czerniaków. Pojmany został we wrześniu 1944 roku i wywieziony do podobozu hitlerowskiego Altwarp/Stutthoff, z którego zbiegł przedostając się do Lubeki i następnie do Brunszwiku.