Według Króla, Halbwachs chciał pokazać, że nasza indywidualna pamięć funkcjonuje, jedynie w ramach pamięci zbiorowej, ale nie pozbawia jednostki indywidualności czy odrębności Wiedza psychologów zgromadzona na przestrzeni kilkudziesięciu lat potwierdza istnienie społecznych ram, ale niekoniecznie takich jakie wyobrażał sobie Halbwachs. Według przeprowadzonych badań na postrzeganie własnej przeszłości wpływ ma to, co istnieje dzisiaj i kim jest człowiek, który sięga do swojej pamięci. W procesie zapamiętywania, porządkowania i przywoływania pamiętanych treści wykorzystywana jest ogólna wiedza o zależnościach przyczynowo-skutkowych oraz o relacjach międzyludzkich zdobyta dzięki obserwacji własnego otoczenia społeczno-kulturowego.
Przełom w badaniach nad pamięcią w latach sześćdziesiątych XX wieku Według Barbary Szackiej dopiero w latach sześćdziesiątych pamięć zbiorowa stała się przedmiotem powszechnej i naukowej dyskusji. W latach osiemdziesiątych dyskurs ten jeszcze bardziej się nasilił, prawdopodobnie dzięki dotarciu prac Halbwachsa do Ameryki. Zaowocowało to licznymi pracami amerykańskich autorów, skupiającymi się na tematyce pamięci zbiorowej. W roku 1985 powstaje The Past is a Foreign Country Davida Lowenthala, który zaczyna prowadzić seminarium poświęcone pamięci zbiorowej na Uniwersytecie Londyńskim.