W październiku 1931 został przeniesiony z 4 Batalionu Telegraficznego do Szefostwa Inżynierii Dowództwa Okręgu Korpusu Nr III w Grodnie na stanowisko referenta łączności. 27 czerwca 1935 został mianowany kapitanem ze starszeństwem z 1 stycznia 1935 i 15. lokatą w korpusie oficerów łączności. Później został przeniesiony do korpusu oficerów administracji. W marcu 1939 pełnił służbę w Kierownictwie Zaopatrzenia Wojsk Łączności na stanowisku referenta Referatu Odbioru i Nadzoru Technicznego. Ponadto był zaangażowany w organizację życia sportowego w WKS Grodno.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 był w składzie dowództwa Armii „Poznań”. Po agresji ZSRR na Polskę, w nieznanych okolicznościach został wzięty do niewoli sowieckiej. Początkowo, od 17 października 1939 przebywał w obozie jenieckim w Putywlu, a następnie od listopada i grudnia w obozie jenieckim w Kozielsku. Między 15 a 17 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 029/1 z 13 kwietnia 1940, pozycja 38. Między 16 a 19 kwietnia 1940 został zamordowany w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940.