Pełnił funkcje adiutanta dowódcy baonu Mariana Ścisłowskiego, szefa II baonu, szefa 4 kompanii strzelców, szefa 8 kompanii, szefa 5 kompanii, dowódcy plutonu i kancelisty pułkowego.
Awans na chorążego uzyskał w 1935.
Podczas polskiej wojny obronnej września 1939 walczył w bitwie pod Kockiem. W październiku 1939 roku po bitwie pod Kockiem dostał się do niewoli, skąd pod Małogoszczą zbiegł z transportu do Niemiec i rozpoczął na Zamojszczyźnie działalność konspiracyjną w strukturach SZP, ZWZ i AK. Od 1940 pod pseudonimem „Grom” działał w konspiracji na terenie Tyszowiec, od listopada 1943 do czerwca 1944 pełniąc funkcję komendanta placówki AK w Tyszowcach i dowódcy 21 kompanii tyszowieckiej Inspektoratu Zamojskiego AK. .
W 1944 r. oddział Mariana Pilarskiego ochraniał prawie 4 tys. polskich uciekinierów, którzy schronili się w Tyszowcach. Brał też czynny udział w walkach z atakującymi sotniami UPA.