Po działaniach wojennych I wojny światowej stan budynków nie pozwalał na dalsze funkcjonowanie. W 1945 r., w wyniku działań II wojny światowej, uległy budynki dużemu zniszczeniu.
Powstanie szpitali w XVIII, XIX i XX wieku
Po upadku pierwszych ośrodków leczniczych Stargard przez trzy wieki był pozbawiony szpitali. Dopiero w 1747 r. powstał szpital Kniggen-Jobst-Hospital. W 1820 r. w Bramie Świętojańskiej zorganizowano szpital dla obłąkanych. W 1829 r. został wzniesiony szpital wojskowy przy ulicy Friedrichstrasse 29 jako szpital garnizonowy stargardzkiego garnizonu (nosił nazwę Garnison Lazarett w 1907 r. i Standort Lazarett w 1923 r., w 1911 r. naczelnym lekarzem szpitala był dr Stoldt, w 1917 r. dr Arbeit, w 1925 r. dr Wedekind).
W latach 70. XIX wieku rozpoczęto budowę nowoczesnych szpitali. W południowej części miasta powstały szpitale: Karowa Wilhelma Jürgena (dla osób starszych) W 1879 r. powstał szpital Movius-Hospital. Funkcjonujące szpitale, miejski Moviusa, wojskowy i inne lecznice nie zaspokajały w pełni potrzeb Stargardu i okolic.