Był budowniczym domu wypoczynkowego dla kolejarzy w Krynicy określanego jako „Barwiczówka”. Został zwolniony ze stanowiska w Krakowie na początku 1929. Później został dyrektorem tramwajów we Lwowie.
Był wieloletnim członkiem Polskiego Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie (w 1935 – 38 rok). W latach 20. zasiadał w Radzie Seniorów TS Wisły Kraków. Został pierwszym prezesem założonego w 1928 Związku Opieki nad Zwierzętami (ZOZ) w Krakowie.
Podczas II wojny światowej, w marcu 1940 został aresztowany przez NKWD i wywieziony ze LwowaStanisław Nicieja Uzyskał informację o tym od Wandy Barwicz-Piskorzowej.. Zmarł w więzieniu w grudniu 1940.
Jego żoną była Stanisława (1879–1943), z którą mieli córkę Irenę (ur. 9 marca 1904, zm. 20 stycznia 1920 w wieku 16 lat podczas epidemii hiszpanki), której nagrobek na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie wykonał rzeźbiarz Henryk Karol Perier) oraz synów Stanisława (ur. 1900, inż. chemika) i Aleksandra (ur.