Janusz Marcinkiewicz (ur. 21 października 1951 w Krakowie) – polski immunolog i mikrobiolog, profesor nauk medycznych, kierownik Katedry Immunologii Wydziału Lekarskiego Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, prodziekan Wydziału Lekarskiego UJ CM ds. Stopni i Tytułów Naukowych.
Życiorys Urodził się w Krakowie jako syn Janiny Kowickiej (1916–1976) i Tadeusza Marcinkiewicza (1903–1981). Jego ojciec był członkiem grupy taterników (tzw. „Pokutnicy”), znanych z pierwszych wejść w Tatrach w latach trzydziestych XX wieku. Żona, Ewa z domu Kręcioch – doktor nauk medycznych, emerytowana pracownica naukowo-dydaktyczna Katedry Farmakologii UJ CM Kraków, współpracowniczka Ryszarda Gryglewskiego.
Absolwent II Liceum Ogólnokształcącego im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie. W roku 1975 uzyskał dyplom lekarza medycyny z wyróżnieniem na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Krakowie. W 1980 obronił z wyróżnieniem pracę doktorską Supresja fazy wykonawczej nadwrażliwości kontaktowej na chlorek pikrylu przez makrofagi. Mechanizm uwalniania i charakterystyka supresyjnego czynnika makrofagowego, której promotorem był Włodzimierz Ptak. W 1990 uzyskał stopień doktora habilitowanego, a w roku 1997 otrzymał tytuł naukowy profesora.