Po zakończeniu wojny służył w 7 pap w Częstochowie. W listopadzie 1924 roku został przeniesiony do 27 pułku artylerii polowej we Włodzimierzu Wołyńskim na stanowisko dowódcy II dywizjonu. 1 grudnia 1924 roku został awansowany na majora ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku i 73. lokatą w korpusie oficerów artylerii. 15 marca 1925 roku został przesunięty ze stanowiska dowódcy II dywizjonu na stanowisko kwatermistrza pułku. W maju 1926 roku został przesunięty na stanowisko dowódcy III dywizjonu. 31 marca 1930 roku ponownie został przesunięty ze stanowiska dowódcy dywizjonu na stanowisko kwatermistrza. 31 lipca tego roku powrócił na stanowisko dowódcy dywizjonu. W maju 1932 roku został przeniesiony do 31 pułku artylerii lekkiej w Toruniu na stanowisko dowódcy dywizjonu. 30 marca 1934 roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska z pozostawieniem bez przynależności służbowej i z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VIII. Z dniem 31 lipca 1934 roku został przeniesiony w stan spoczynku.
We wrześniu 1939 dostał się do niewoli radzieckiej, osadzony w Kozielsku, zamordowany w Katyniu. Figuruje na Liście Wywózkowej 029/1 z 13 kwietnia 1940 r. poz. 97.
Stanisław Hrebenda był żonaty.