W Tablicach Kanonów znajduje się opis odpowiednich rozdziałów w czterech ewangeliach. W ten sposób Tablice Kanonów służą jako spis treści i indeks, który ułatwia dostęp do tekstów. Tablice Kanonów w rękopisie A są ozdobione kolumnami i arkadami oraz symbolami czterech ewangelistów i portretami świętych.
Drugi rękopis (Kodeks B) obejmuje komplet dwunastu Tablic Kanonów i teksty wszystkich czterech ewangelii. Tablice Kanonów są przyozdobione kolumnami i arkadami, przedstawieniami apostołów i symbolami ewangelistów. Teksty ewangelii zapisane są minuskułą insularną z typową dla niej zaokrągloną formą, charakterystyczną dla rękopisów tworzonych w VII i VIII w. w Brytanii i Irlandii, jednak była ona też używana na kontynencie europejskim. Pierwsza wielka litera rozpoczynająca każdy z paragrafów jest otoczona czerwonymi i żółtymi kropkami. Tekst został powielony przez jednego kopistę.
Tekst ewangelii jest wersją Wulgaty w większości według tłumaczenia św. Hieronima (Hieronima ze Strydonu, 347–420 n.e.) uzupełnioną o wiele dodatków i transpozycji. Porównywalne wersje tekstów ewangelii można znaleźć w Księdze z Kells (Dublin, Trinity College, sygnatura MS 58, Księdze z Armagh (Dublin, Trinity College, sygnatura MS 52) oraz Ewangeliarzu z Echternach (Paryż, Francuska Biblioteka Narodowa, sygnatura MS Lat.