E.E. – powieść Olgi Tokarczuk wydana po raz pierwszy w 1995 roku nakładem Państwowego Instytutu Wydawniczego.
Geneza Powieść została oparta na motywach pracy doktorskiej Carla Gustava Junga o tytule O psychologii i patologii tzw. zjawisk tajemnych. Charakterystyka bohaterki E.E. nawiązuje do pacjentki o pseudonimie „S.W.”, a fabuła powieści odzwierciedla elementy pracy doktorskiej. Naukowy dystans Junga wyczuwalny jest w notatkach jednej z postaci powieści, młodego psychoanalityka Artura Schatzmanna, który jest parodią samego Junga.
Opis E.E. to powieść psychologiczna z wszechwiedzącym narratorem, której akcja toczy się we Wrocławiu na początku XX wieku. Główną bohaterką jest Erna Eltzer, czyli tytułowa E.E., która należy do polsko-niemieckiego mieszczaństwa. Książka opowiada o dojrzewaniu Erny, która nagle uzyskuje zdolności parapsychiczne. Dzięki nowym zdolnościom zaczyna być postrzegana jako ktoś wyjątkowy na tle rodzeństwa, czym zyskuje w oczach matki, która jest dla niej wszystkim. Matka Erny, niespełniona aktorka nie odnajdująca się w roli matki prowadzącej dom, wykorzystuje córkę w roli medium, by przyciągnąć uwagę otoczenia. Wraz z zainteresowaniem wywołanym jej zdolnościami parapsychicznymi, Erna traci podmiotowość i zmienia się w medyczny przypadek pod pseudonimem „E.E.”, będący przedmiotem badań lekarzy.