8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 1. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 36 Pułku Piechoty Legii Akademickiej w Warszawie. W następnym roku został przeniesiony z rezerwy do pospolitego ruszenia, w tym samym stopniu, starszeństwie i lokatą. W kwietniu 1929, w związku z ukończeniem 60 lat życia, został zwolniony od powszechnego obowiązku obrony.
Publikował prace naukowe z dziedziny prawa. Wydał m.in. austriacką ustawę o postępowaniu karnym w tłumaczeniu na język polski w 1924 oraz był współtwórcą komentarza do polskiego postępowania karnego z 1930. W 1929 przeszedł w stan spoczynku po 48 latach pracy. W 1934 został notariuszem w Górze Kalwarii, działając w okręgu Sądu Okręgowego w Warszawie.
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 108-2-25).
Jego żoną była Olga z de la Renotiere-Kriegsfeldów (1874–1935), a ich synem Kazimierz Henryk Angerman (1898–1982, oficer Wojska Polskiego II RP i Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie).