Etymologia Nazwa rodzajowa: Anarhynchus: ana- „wstecz, w tył”; ῥυγχος rhunkhos „dziób”. Charadrius: późnołac. charadrius – żółtawy ptak wymieniony w Wulgacie (koniec IV wieku), od kharadrios – nieznany, prosto ubarwiony nocny ptak, który mieszkał w wąwozach i dolinach rzecznych, od χαραδρα kharadra – „wąwóz”.
Epitet gatunkowy: – „wysoki” (tj. wyżyny, góry), od alere – „karmić”; -cola – „mieszkaniec”, od colere – „zamieszkiwać”.
Morfologia Długość ciała 16,5–17,5 cm; masa ciała 41–49 g. Inne wymiary dla ptaków z Boliwii i Chile: u samców (n = 10) długość skrzydła 119–123 mm, ogona 53–57 mm, dzioba 15–16 mm; u samic (n = 7) długość skrzydła 115–123 mm, ogona 51–55 mm, dzioba 14,5–16 mm. Czoło, kantarek, skroń i pokrywy uszne białe oprócz czarnego, wąskiego pasa ciągnącego się od oka do piersi, gdzie tworzy większą plamkę; białe czoło od kasztanowatego ciemienia, potylicy i karku odgranicza czarny, wąski pas. Górne części ciała, skrzydła i ogon koloru brązowawego. Szyja, piersi, brzuch i pokrywy podogonowe białe; na piersi znajduje się opaska koloru kasztanowatego. Dziób, oczy i nogi koloru czarnego. U samicy upierzenie może być znacznie bardziej matowe;