Król Aksum próbował usunąć Abrahę z tronu, nasyłając na niego swojego generała – Abraha pokonał go jednak w pojedynku i utrzymał władzę.
Abraha rządził przy wsparciu swojej armii, akceptując jednak himjaryckie tradycje polityczne i kulturowe. Jedyne zmiany jakie wprowadził dotyczyły polityki spraw zagranicznych oraz religii.
Główne źródła historyczne o panowaniu Abrahy to teksty sześciu inskrypcji, z których cztery zostały sporządzone przez samego władcę. Pierwsza inskrypcja traktuje o rebelii Kindytów i remoncie tamy Maribu, która została przerwana w 547/548 roku. Abraha zarządził prace reparacyjne i sam udał się do Maribu, gdzie konsekrowano kościół. Jesienią 547 roku Abraha zorganizował również spotkanie dyplomatów z regionu, na które przybyli przedstawiciele dwóch suzerenów – ambasadorowie Rzymu i etiopskiego nygusa, misja dyplomatyczna króla Persji oraz wysłannicy książąt arabskich – wasali Persji i Bizancjum. Cel tego spotkania nie jest znany, możliwe, że omawiano wówczas podział wpływów po zakończeniu wojny między Persją a Bizancjum. Druga inskrypcja autorstwa Abrahy pochodzi z 552 roku (ang. Murayghan 1 = Ry 506) i dotyczy operacji wojskowych w środkowej Arabii oraz zwycięstwa Abrahy nad konfederacją plemion arabskich koło Halibān.