Gatunek cienioznośny, mezofilny, słabo kalcyfilny. Rośnie na glebie, humusie naskalnym i skałach (wapień, dolomit, gips, krzemionka), korze drzew, kamieniach i betonowych murkach i słupach. Występuje na osłoniętych, lekko zacienionych miejscach, sporadycznie spotykany na pniach i korzeniach drzew w strefach zalewowych strumieni i rzek. Rośnie w tundrze, na łąkach górskich, urwiskach, obszarach zalesionych i podmokłych, w zbiorowiskach przypotokowych na obrzeżach strumieni i jezior oraz w zbiorowiskach ruderalnych. Występuje na wysokościach 20–3800 m n.p.m., w Gorcach do 1280 m n.p.m.
Systematyka i nazewnictwo Synonimy: Barbula glabriuscula Müll. Hal., Barbula oenea Müll. Hal. & Kindb., Barbula rhaetica J.J. Amann, Barbula rigens Cardot & Thér., Barbula turneri Brid., Didymodon anomodon Bals.-Criv. & De Not., Didymodon baden-powellii Kindb., Didymodon canadensis Kindb., Didymodon debatii Husn., Didymodon erubescens Mitt., Didymodon filicaulis Cardot, Didymodon oenodes Müll. Hal. & Kindb., Didymodon recurvirostris (Hedw.) Jenn., Didymodon submicrostomus Dixon, Didymodon subruber Kindb., Grimmia berliniana Schultz, Mollia laxula Stirt., Trichostomum curvithecium R. Br. bis, Trichostomum subrubellum Müll.