Od sierpnia 1998 do lipca 2002 był ministrem edukacji, kultury i nauki w drugim rządzie Wima Koka. W 2002 ponownie wybrany do niższej izby Stanów Generalnych, jednak zrezygnował z wykonywania mandatu. W latach 2003–2011 przewodniczył MKB-Nederland, zrzeszeniu małych i średnich przedsiębiorców. Obejmował także liczne stanowiska doradcze i nadzorcze w różnych przedsiębiorstwach i organizacjach. W międzyczasie powrócił do polityki krajowej – w 2007 został wybrany w skład Eerste Kamer, a w 2011 stanął na czele senackiej frakcji VVD. W 2015 odszedł z parlamentu po werdykcie izby przedsiębiorczości przy amsterdamskim sądzie. Przypisano mu w nim współodpowiedzialność za bankructwo w 2009 przedsiębiorstwa Meavita Nederland, w którym Loek Hermans od 2007 przewodniczył radzie nadzorczej.
Ojciec polityczki Sophie Hermans
Odznaczony Orderem Oranje-Nassau IV klasy (2002) oraz Orderem Lwa Niderlandzkiego III klasy (1989).
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu im. Radbouda w Nijmegen Kategoria:Deputowani do Stanów Generalnych Kategoria:Holenderscy ministrowie edukacji Kategoria:Holenderscy samorządowcy Kategoria:Odznaczeni Orderem Oranje-Nassau Kategoria:Odznaczeni Orderem Lwa Niderlandzkiego Kategoria:Politycy Partii Ludowej na rzecz Wolności i Demokracji Kategoria:Urodzeni w 1951