Tadeusz Jan Cegielski (ur. 1 stycznia 1948 w KrakowieTomasz Wituch, Bogdan Stolarczyk, Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945–2000, Wydawnictwo Arkadiusz Wingert i Przedsięwzięcie Galicja, Kraków 2010, s. 377.) – polski historyk, pisarz, doktor habilitowany nauk humanistycznych, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Warszawskiego; w latach 2000–2003 wielki mistrz Wielkiej Loży Narodowej Polski.
Życiorys W 1973 ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim, w 1980 uzyskał stopień doktora nauk historycznych w zakresie dziejów powszechnych nowożytnych (na podstawie pracy Rzesza Niemiecka wobec I rozbioru Polski napisanej pod kierunkiem Marii Wawrykowej), w 1994 habilitował się w oparciu o pracę Ordo ex Chao. Wolnomularstwo i światopoglądowe kryzysy XVII i XVIII wieku, od 1996 profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Warszawskiego w Instytucie Historii Sztuki.
Od 1973 związany zawodowo z UW, w latach 1991–1993 pełnomocnik rektora UW ds. Europejskiego Uniwersytetu Viadrina we FrankfurcieCegielski Tadeusz, [w:] Who is Who w Polsce, 8 wydanie, 2009, część 1, s.