Po wybuchu II wojny światowej od 18 września 1939 do 1943 działał na Węgrzech w Hatvan i Budapeszcie, gdzie funkcjonował w przedstawicielstwie rządu RP na uchodźstwie. Dwa razy był aresztowany przez Gestapo w stolicy Węgier. Od połowy 1943 powrócił do okupowanej Polski i działał w Okręgu Kraków Delegatury Rządu na Kraj. Do 18 stycznia 1945 pełnił stanowisko naczelnika wydziału polityczno-społecznego. Był aresztowany przez Niemców i osadzony w Więzieniu Montelupich. Od stycznia 1945 był kierownikiem Wydziału Bezpieczeństwa Okręgu Krakowskiego Delegatury. W 1945 został aresztowany przez sowietów został wywieziony w głąb Związku Radzieckiego za IPN Kr Kolekcja Komusińskiego, Ostrzeżenie z 5 VI 1945 r..
Zmarł 13 marca 1946 w Krakowie w wieku 57 lat. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie 18 marca 1946.
Był żonaty, miał córkę Janinę i syna Henryka, który podczas okupacji był dowódcą oddziału partyzanckiego.
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi (1937). Medal Niepodległości – 29 grudnia 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.5 listopada 1935 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości ponownie rozpatrzył wniosek i nie przyznał Krzyża Niepodległości.