vinealis zwykle rośnie na kamieniu, ale może wystąpić na glebach wapiennych, ma zazwyczaj jaśniejszy żółtozielony kolor. Pseudocrossidium hornschuchianum ma krótsze listki (ok. 1–1,5 mm) z szeroko i znacznie zawiniętymi brzegami.
Biologia i ekologia Puszki zarodni dojrzewają od wiosny do zimy. Rzadko spotykane w Brytanii. Rozmnaża się również wegetatywnie przy pomocy rozmnóżek.
Rośnie na podłożu skalnym lub glebie. Preferuje bazalt, wapienne wychodnie i półki, żwir, glebę i muł. Występuje na obszarach, gdzie zachodzi pęcznienie mrozowe, w tundrze, wzdłuż dróg i ścieżek. Spotykany również na wydmach, rzadko na półkach skalnych w górach. Występuje na wysokościach 0–3000 m n.p.m.
Systematyka i nazewnictwo Synonimy: Barbula acuta (Brid.) Brid., Barbula pseudogracilis Müll. Hal., Didymodon acutus (Brid.) K. Saito, Tortula acuta Brid., Tortula gracilis Schleich. ex Hook. & Grev.
Zagrożenia Takson wpisany w randze gatunku jako Didymodon acutus na czerwoną listę mchów województwa śląskiego z kategorią zagrożenia „DD” (o nieokreślonym zagrożeniu, wymagające dokładniejszych danych, stan na 2011 r.). W Czechach w 2005 r. nadano mu kategorię „LR” (o niskim stopniu zagrożenia).
Przypisy
Kategoria:Płoniwowce