Zaproponowano jej tam w zamian pracę pokojówki u małżeństwa misjonarzy, którzy właśnie wrócili z Chin, a oni podtrzymali jej zainteresowania. Następnie służyła w chrześcijańskiej „misji ratunkowej” w Swansea, portowym mieście w Walii, której zadaniem było odnajdywanie nocą na ulicach bezdomnych dziewcząt przybyłych ze wsi i udzielanie im noclegu. Po krótkim czasie Gladys odczuła silne przynaglenie do wyjazdu do Chin i postanowiła, iż uczyni to na własną rękę. Wróciła do Londynu i otrzymała pracę pokojówki u dawnego podróżnika po Azji, Francisa Younghusbanda. Tam czytała jego książki o Chinach, a po odłożeniu pieniędzy na najtańszy bilet wyjechała w 1930 roku, aby służyć pomocą starszej angielskiej misjonarce Jeannie Lawson.
Gladys Aylward spędziła siedemnaście lat w Chinach, mieszkając większość czasu w mieście Yangcheng, obecnie leżącym w granicach administracyjnych Jincheng, stolicy powiatu Yangcheng w prowincji Shanxi. Następnie przez kilka lat prowadziła misje w prowincji Syczuan i krótko w Tybecie. W 1936 roku otrzymała obywatelstwo chińskie. W 1948 roku, z powodu złego stanu zdrowia, powróciła do Wielkiej Brytanii, gdzie przez dziesięć lat ewangelizowała i popularyzowała temat misji w Chinach. Następnie wyjechała na Tajwan, gdzie pozostawała misjonarką aż do śmierci 3 stycznia 1970 roku w Tajpej.