Od 1917 studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Ukończył studia uzyskując stopień doktora praw. Będąc kandydatem adwokackim uchwałą Rady Miejskiej w Sanoku z około 1920/1921 został uznany przynależnym do gminy Sanok. Jako były koncypient adwokacki z Sanoka i prezes tamtejszego Bundu został wymieniony w piśmie Dowództwa Garnizonu Wojskowego Okręgu Generalnego w Krakowie, Wydział II Sztab z 15 kwietnia 1921, w którym ewidencjonowano osoby inwigilowane i podejrzane - wyłącznie Żydzi - głównie zbiegli za granicę przed poborem wojskowym. W okresie II Rzeczypospolitej pracował w Sanoku jako adwokat. W połowie lat 30. był przypisany do adresu przy ulicy Jagiellońskiej 32-33, tj. budynku kamienicy „Weinerówka”, a do 1939 był przypisany do adresu przy ulicy Adama Mickiewicza 7.
W okresie II RP (tuż po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w Sanoku aktywna była ŻPSD) był czołowym działaczem socjalistycznym spośród ludności żydowskiej Sanoka, kierował w mieście organizacją Bundu, później był aktywistą Polskiej Partii Socjalistycznej i członkiem władz centralnych tej partiiWojciech Sołtys, Stosunki społeczno-polityczne, Pomiędzy wojnami światowymi 1918-1939, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 561, 563..