thumb|Mordechaj Gur oraz generał Ja’akow Bar Jak wielu izraelskich byłych wojskowych zaangażował się w politykę. Związał się z opozycyjną wówczas lewicową Koalicją Pracy, z listy której w wyborach parlamentarnych w 1981 po raz pierwszy dostał się do izraelskiego parlamentu. Popierał osadnictwo żydowskie na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy. W dziesiątym Knesecie zasiadał w komisji spraw zagranicznych i obrony. W kolejnych wyborach uzyskał reelekcję i wszedł w skład zaprzysiężonego 13 września 1984 rządu zgody narodowej premiera Szimona Peresa jako minister zdrowia. Pozostał na stanowisku do końca urzędowania tego rządu 20 października 1986.
Nie zgodził się na wejście w skład, powołanego zgodnie z umową koalicyjną, nowego rządu Icchaka Szamira z Likudu. W latach 1986–1988 zasiadał w radzie nadzorczej przedsiębiorstwa Solel Bonech. Ostatecznie znalazł się w rządzie Szamira, jako minister bez teki, 18 kwietnia 1988. W wyborach w 1988 ponownie zdobył mandat poselski, pozostał również ministrem bez teki w kolejnym rządzie wielkiej koalicji kierowanym przez Szamira. Zaangażował się wówczas w negocjacje pokojowe z Palestyńczykami i Syryjczykami.