Rodzina Rodzina Dawidowskich pochodziła z okolic Buku. Leon był z wykształcenia kupcem, Roman - wykwalifikowanym rzeźnikiem, a pozostali dwaj bracia nie posiadali żadnego wyuczonego zawodu. Ożenił się tylko Roman. Miał jedno dziecko - córkę Reginę. Leon był powszechnie uważany za kierującego firmą i jej reprezentanta na zewnątrz. Roman nadzorował przerób i rozbudowę. Aleksander zajmował się zamówieniami i księgowością oraz reklamą. Stefan (najmłodszy) organizował dystrybucję i nadzorował sprawy kadrowe.
Leon poległ broniąc Warszawy w 1939. Romana zamordowali Niemcy w więzieniu we Wrocławiu (był prawdopodobnie członkiem ruchu oporu). W grudniu 1949 w nieznanych okolicznościach zaginął Aleksander. Tylko Stefan został pochowany w Poznaniu - zmarł w sposób naturalny w 1979.
Nagrody Wyroby Dawidowskich eksportowano m.in. do Wielkiej Brytanii, USA, Japonii, Maroka i Afryki Południowej. Niektóre z nich otrzymywały nagrody, m.in.: Grand Prix i złoty medal w Paryżu (1927), wielki złoty medal PeWuKi w Poznaniu (1929), Grand Prix i złoty medal w Metzu (1933), złoty medal wystawy w Łodzi (1937).
Przypisy
Kategoria:Przedsiębiorstwa w Poznaniu Kategoria:Historia Poznania 1918–1939 Kategoria:Jeżyce Kategoria:Gospodarka Poznania Kategoria:Przedsiębiorstwa przemysłu mięsnego w Polsce