Od 16 marca 1999 do 20 kwietnia 2000 oraz od 18 maja 2000 do 29 marca 2002 był członkiem Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji Ukrainy (Національної ради України з питань телебачення і радіомовлення) (jako jeden z reprezentantów Rady Najwyższej Ukrainy). Został przedterminowo zdjęty z posady podczas przebywania na urlopie, w okresie kandydowania do Rady Najwyższej Ukrainy.
W dalszym okresie pracował jako dyrektor i był współwłaścicielem (9% udziałów) firmy „Mediadim” („Медіадім”), która była właścicielem aktywów kanału telewizyjnego Tonis i Gazety24. Po tym jak szereg dziennikarzy, między innymi Witalij Portnikow, zwolniło się z gazety oraz kanału telewizyjnego, obwiniając właścicieli (jako potencjalnego głównego beneficjenta nazwane Oleksandra Kosterina) w próbach wprowadzenia cenzury, Mykoła Kniażycki w listopadzie 2007 roku również odszedł z firmy. Publicznie ogłosił o wrogim przejęciu swoich udziałów w firmie przez Kosterina, który w tym okresie był przewodniczącym Partii Zielonych Ukrainy.
Od 2008 roku Mykoła Kniażycki wspólnie z częścią współpracowników, którzy zwolnili się z firmy „Mediadim”, zapoczątkował nowy projekt – kanał telewizyjny TVi (ТВі) („International Media Company”).