Został awansowany na stopień kapitana piechoty, a w 1923 przydzielony do 21 pułku piechoty był w stanie nieczynnym. Z dniem 1 grudnia 1924 powrócił ze stanu nieczynnego do macierzystego pułku. W 1924 jako oficer nadetatowy 21 pułku piechoty służył w Oddziale Wyszkolenia Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I. Do końca lat 20. pozostawał oficerem macierzystego 21 pułku piechoty. 2 listopada 1928 został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu 1928/30. Z dniem 1 listopada 1930, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do 21 pp. W listopadzie 1931 został przeniesiony do 9 Pułku Piechoty Legionów w Zamościu. Został awansowany na stopień majora piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932. W kwietniu 1932 został przeniesiony do 25 pułku piechoty w Piotrkowie na stanowisko dowódcy I batalionu. W listopadzie 1933 został przeniesiony do Biura Ogólno-Organizacyjnego Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. Z dniem 31 grudnia 1934 został przeniesiony w stan nieczynny na okres 12 miesięcy.