Podwozie samolotu typowe dla tego okresu: stałe, klasyczne, z osią niedzieloną, z dwoma goleniami w formie litery V z oprofilowanych rur, usztywnionymi drutami. Oś również oprofilowana, z hamulcem szczękowym pośrodku. Rozstaw kół wynosił 1980 mm, średnica 810 mm. Z tyłu była płoza ogonowa.
Samolot był napędzany 6-cylindrowym silnikiem rzędowym Benz Bz.IV o mocy 220 KM. Silnik z cylindrami pionowymi, chłodzony cieczą, umieszczony był z przodu kadłuba, osłonięty panelami z blachy i częściowo wystający ponad kadłub. Nad silnikiem kolektor wylotowy i wspólna rura wydechowa, wyprowadzona w górę w prawo nad płat. Chłodnica cieczy znajdowała się w prawej części centropłata, a opadowy zbiornik paliwa w jego lewej części, nad kabiną pilota. Rury były prowadzone wewnątrz zastrzałów dla zmniejszenia oporów. Główny zbiornik paliwa był umiejscowiony pod siedzeniem pilota. Śmigło dwułopatowe z kołpakiem, przechodzącym w oprofilowanie przodu kadłuba. Średnica śmigła wnosiła 2900 mm.