Użycie Pierwsze samoloty Ago C.IV znalazły się na froncie w grudniu 1916 roku. Początkowo dochodziło do częstych złamań kadłubów przy lądowaniu, lecz zostały one wzmocnione w styczniu 1917 roku. Dochodziło na nich również do wypadków z powodu przeciągnięcia, co spowodowało ich uziemienie w kwietniu – do czasu wprowadzenia ulepszeń w maju–czerwcu 1917 roku (dodania lotek na dolnym płacie i statecznika pionowego). Samoloty jednak nie cieszyły się popularnością wśród załóg, przyzwyczajonych do prostszych w pilotażu samolotów z klasycznymi prostokątnymi skrzydłami. Z tych powodów ostatecznie we wrześniu 1917 roku zdecydowano o zakończeniu produkcji. Ich własności lotne były krytykowane przez lotników, szczególnie niestabilność w locie. Niektórzy krytykowali też umiarkowaną prędkość wznoszenia, aczkolwiek była ona oceniana również jako dobra. Zaletą była natomiast wysoka prędkość, utrudniająca przechwycenie.
Na koniec lutego 1917 roku liczba Ago C.IV na froncie sięgnęła 25. Po ich czasowym wycofaniu, na koniec sierpnia 1917 roku raportowano największą ich liczbę – 90 (4% z 2061 samolotów kategorii C na froncie).