Czasy Larsona zmierzone przez trzech sędziów były następujące: 55,0, 55,1, 55,1, kiedy u Devitta trzykrotnie podano wynik 55,2, co oznaczałoby, że to Amerykanin zostanie mistrzem olimpijskim. Zdecydowano jednak się wykorzystać zapasowy pomiar czasu, który wskazał, że Amerykanin uzyskał czas 55,10, a Australijczyk 55,16 (co powinno być zanotowane jako 55,2). Pomimo tego sędzia główny, Szwed Henry Runströmer ogłosił, że złoty medal zdobył John Devitt, a ponieważ w 1960 roku przepisy nie dawały sędziemu głównemu prawa głosu ani możliwości rozstrzygania remisu (w takich sytuacjach najważniejszy był pomiar czasu), spowodowało to apelację reprezentacji Stanów Zjednoczonych. Została ona jednak dwukrotnie odrzucona przez członków Komitetu Wykonawczego Światowej Federacji Pływackiej (FINA). W tych kontrowersyjnych okolicznościach na najwyższym stopniu podium stanął Australijczyk Devitt, srebro otrzymał Amerykanin Larson, a brąz przypadł Brazylijczykowi Manuelowi dos Santosowi, który uzyskał w finale czas 55,4.

Rekordy Przed zawodami rekord świata i rekord olimpijski wyglądały następująco: RekordZawodnikCzasMiejsceDataRekord świata John Devitt 54,6 Brisbane 28 stycznia 1957 Rekord olimpijski Jon Henricks 55,4 Melbourne 30 listopada 1956